آيا "نان به نرخ روز خورها" در برابر شبهه احساس مسؤولیت می کنند؟
اساساً مفهوم شبهه براي چه كساني مطرح است؟ چه كساني خود را در مقابل رواج و ريشهدار شدن شبهه مسؤول و مكلف ميدانند؟ چه كساني نسبت به شبهات عكسالعمل نشان ميدهند و چرا عدهاي نسبت به طرح شبهات بيتفاوتاند؟
شبهه براي كساني مطرح است كه؛
1. داراي مواضع و مباني فكري و اجتماعي روشني هستند كه آن را «حقّ» ميدانند و به ثبات آن معتقدند و آن را برايديگران هم قابل درك و مفيد ميدانند.
2. براي خود نسبت به ترويج و تثبيت آن مواضع و مباني، تعهد رسالتي قائلاند.
بنابراين؛
براي كساني كه اعتقاد ثابتي ندارند، يا از تعصّب نسبت به اعتقادشان محروماند، يا محافظه كارند و نان به نرخ روز ميخورند يا دغدغه و وظيفه ديني و اجتماعي احساس نميكنند و ... اساساً چيزي بنام «شبهه» مطرح نميباشد.
كساني كه به هر دليل و با هر انگيزهاي، با گفتمان غالب ديني و سياسي جامعه مخالفاند، نه تنها شبهه را شبهه نميدانند، كه آن را علامت رشد و تحول مثبت اجتماعي ميبينند و چه بسا وظيفه خود را در اشاعه و ريشهدار كردن شبهات بدانند!
نفوذ رگههاي روشنفكرمآبي غرب گرايانه و نسبيگرايي معرفتي، حساسيت خواص را نسبت به شبهه كاهش ميدهد و مواجهه با شبهه را امري غيرعقلاني و مغاير تفكر مينگرد.
ـ برخلاف اين ديدگاه كه نگرش شبهه محورانه به چالشهاي فكري جامعه را يك نقطه ضعف تلقي ميكند، ايننگرش ناشي از احساس مسؤوليت و وظيفهشناسي نسبت به روند فكري و رفتاري جامعه است كه هر پرسش يا ابهامي را از اين منظر كه «تا چه حدي ميتواند سستي عقيده يا رفتار را موجب شود و سعادت جامعه را تهديد كند» مورد تأمل و پاسخدهي قرار ميدهد.
ـ متفكران متدين و متعهد حوزوي و دانشگاهي ـ در گذشته و حال ـ يكي از وظايف اصلي خود را شناخت شبهاتو پاسخدهي بدان تلقي ميكردهاند و اين از امتيازات و برجستگيهاي آنان محسوب ميشود.
نگاهي به آثار قلمي و سخنرانيهاي روشن فكران متدين و متعهد در قرن اخير اين وظيفهشناسي را ثابت ميكند.
ـ اينكه امروز عدهاي، نه تنها نسبت به شبهات فكري و اجتماعي حساسيتي ندارند، بلكه حتي از واژه شبهه، همگريزاناند، آفتي است ناشي از رسوخ شبهات فكري و فلسفي در اذهان آنان و گرفتاري در چنبره ديدگاههاي غربي.
ـ در عين حال نگاه آسيبشناسانه محض به شيوع شبهات در جامعه، نياز به تصحيح و تعديل دارد.
- در قسمت نظرات بطور مستقیم از ورد ( Microsoft Office Word) کپی نکنید .
عناوین دیگر :
جهت بهرهبرداری بهینه از پاسخها از چه راهکارهایی می توان بهره برد؟
در مواجهه با شبهه از چه قالب هایی می توان استفاده کرد؟
در پاسخ به شبهات چه نکاتی را باید در نظر گرفت؟
چه شبهه ای برای پاسخ گویی در اولویت است؟
شبهه با چه قالب هایی می تواند مطرح شود؟