آيا خواستگاري مرد از زن اهانت به زن نيست؟
آيا خواستگاري به معناي خريداري و مالكيت زن نيست ؟
چرا زنان به خواستگاري مردان نروند و مرد نگيرند؟
مطلوبيت و داشتن جاذبه، حسني است كه طبيعت در كالبد زن نهاده است در حالي كه بعضي مي خواهند اين ويژگي طبيعي را انكار كنند. «اين كه از قديم الايام، مردان به عنوان خواستگاري نزد زنان مي رفته اند و از آنها تقاضاي همسري مي كرده اند، از بزرگترين عوامل حفظ حيثيت و احترام زن بوده است. طبيعت، مرد را مظهر طلب و عشق و تقاضا آفريده است و زن را مظهر مطلوب بودن و معشوق بودن. طبيعت، زن را گل و مرد را بلبل، زن را شمع و مرد را پروانه قرار داده است. اين يكي از تدابير حكيمانه و شاهكارهاي خلقت است كه در غريزه مرد نياز و طلب و در غريزه زن، ناز و جلوه قرار داده است و ضعف جسماني زن را در مقابل نيرومندي جسماني مرد، با اين وسيله جبران كرده است.» به همين دليل خلاف حيثيت و احترام زن است كه به دنبال مرد برود. براي مرد قابل تحمل است كه از زني خواستگاري كند و جواب رد بشنود، اما براي زن كه مي خواهد محبوب و معشوق باشد و در قلب مرد جاي گيرد تا بر سراسر وجود او حكومت كند، قابل تحمل نيست كه مردي را به همسري خود دعوت كند و جواب رد بشنود تا سراغ مرد ديگري برود.
هر خريداري و طلبي از نوع مالكيت و مملوكيت اشياء نيست. طلبه و دانشجو، خريدار علم و هنرجو، خريدار هنر است. آيا بايد نام اين ها را نيز مالكيت بگذاريم و منافي حيثيت عالم و هنرمند به شمار آوريم؟ مرد خريدار و طالب وصال و جمال و كمال زن است نه خريدار بدن او. اين مظهر احترام به مقام زن است كه مرد را با همه مردانگي در پيشگاه جمال و كمال خود خاضع مي كند. منتها هنر زن اين است كه مي تواند مرد را در هر مقام و وضعي به آستان خود بكشاند. كوتاه سخن اين كه رسم خواستگاري _ كه البته جزء واجبات ديني نيست _ نوعي امتياز طبيعي است كه به زن داده است و نوعي تكليف طبيعي است كه به دوش مرد گذاشته شده و بهتر است قوانين موضوعه بشر نيز موافق با  اين سنت باشد و گرنه به ضرر هر دو طرف خواهد بود.
در پايان بايد دانست كه از نظر شرعي خواستگاري زن از مرد در شرايطي كه زن مسلمان با نزديكان وي، مرد متديني را با شرايط لازم و مناسب مورد نظر دارند، با رعايت جوانب امر و شؤونات اسلامي، اشكالي ندارد و شرعاً و قانوناً ممنوع نيست.