حدیثی وجود دارد که مسلمین را از زیارت مساجدی جز مسجد الحرام، مسجد النبی و مسجد الاقصی منع می کند و سفر برای سایر اماکن جهت زیارت را حرام می داند. در این صورت استدلال شیعیان برای زیارت مرقد ائمه علیه السلام چیست؟

در پاسخ باید گفت که تا قرن هفتم، همه علمای اسلامیسفر برای زیارت را، امری مباح یا مستحب می شمردند. در اوایل قرن هشتم، ابن تیمیه، حدیثی را که ابوهریره آن را از پیامبر نقل کرده بود، دستاویز خود قرار دادو با اجماع علمای اسلام به مخالفت برخاست.

این روایت به سه صورت نقل شده است، اما تنها دو صورت این روایت می تواند هدف ابن تیمیه را برآورده سازد. آن دو صورت عبارتند از:

1. لا تشد الرحال الا الی ثلاثه مساجد: مسجدی هذا، و مسجد الحرام و مسجد الاقصی؛ ( صحیح مسلم،ج4، ص126.

بار سفر بسته نمی شود مگر به سه مسجد، مسجد من(مسجد النبی) ، مسجدالحرام و مسجدالاقصی

2. انما یسافر الی ثلاثه مساجد: مسجد الکعبه، و مسجدی و مسجد ایلیا، ( همان)

همانا به سوی سه مسجد مسافرت می شود: مسجد کعبه، مسجد من (مسجد النبی) و مسجد ایلیا(مسجدالاقصی)

صورت سوم حدیث نیز چنین است: تشد الرحال الی ثلاث مساجد. ناگفته پیداست که این شکل حدیث برای اثبات گفته ابن تیمیه کفایت نمی کند زیرا طبق قاعده اثبات شی نفی ما ادا نمی کند، اثبات جواز سفر برای این سه، حرام بودن سفر به غیر از آنها  را اثبات نمی کند.

بنابراین ابن تیمیه با تمسک به ظاهر این حدیث در دو شکل  فوق مدعی است که برای انجام اعمال عبادی، تنها به این سه مسجد می توان سفر کرد و زیارت سایر اماکن از جمله قبر مبارک پیامبر اکرم داخل در این سه مورد نیست.

بر همین اساس وهابي‌ها مي‌گويند زيارت قبور ائمه و آمدن از نقاط دور براي زيارت مرقد منور پيغمبر اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم جايز نيست و عقيده دارند كه اينها شرك و عبادت براي غيرخداست.

نکته حایز اهمیت در باره این حدیث اعتبار آن می باشد که مخدوش است. و در صحت آن تردید وجود دارد. چرا که حدیث از زبان پیامبر اکرم (ص) ادعا می کند که سفر به هیچ مسجدی جز این سه مسجد جایز نیست، در حالی که محدثان نقل کرده اند پیامبر اکرم (ص) روزهای شنبه،  پیاده و سواره برای نماز به مسجد قبا می رفت و در آن جا دو رکعت نماز می گزارد. مسجدی که در زمان پیامبر(ص) در دوازده کلیومتری مدینه قرار داشت.

برای مطاله بیشتر رجوع شود به الزیاره فی الکتاب و السنه