شيما بني جمالي

سال پنجم بعثت، هنگام ولادت دختر محمد امین است. بانوی مکرمه اش در اوج غربت و تنهایی از بی وفایی زنان مکه، در التهاب و اضطراب است، ناگاه چهار بانوی بهشتی به یاریش می آیند و می گویند؛« غمگین مباش، ما از جانب پروردگارت نزد تو آمده ایم»
نسیمی از بهشت می وزد و از خانه ی نبی، نوری بر عالم می تابد که تا هفت آسمان کشیده می شود. کروبیان در مستی شمیمی که از عطیه ی خدا به رسول مکرّمش شنیده می شود، در طرب و نشاط، سیاره ی خاک را که میزبان رحمات خاص پروردگار شده است، به تماشا می نشینند. خداوند به بنده ی برگزیده اش، دختری به سیمای خاکیان، اما برتر از ملائک، با خلقتی از نور، عطا می فرماید. جبرئیل بر پیامبر نازل می شود و آیات سوره ی کوثر را می خواند:« انا اعطيناك الكوثر، فصل لربك و انحر، ان شانئك هو الابتر»، همانا كوثر را بر تو ارزانى داشتيم، پس براى پروردگارت نماز گزار و قربانى كن، به درستی كه بدخواه تو دنباله بريده است.
حضرت حق، فاطمه اش را راهی کره ی ارض می کند، تا  انوار شمس وجودش رخوتی شیطانی را در هم کوبد، و شاهراه ولایت را به اهل زمین بنمایاند. خداوند فاطمه را آفرید تا بهانه ی خلقت رسول اعظم و ولی مطلقش را به عالم نشان دهد، که او عالم را به بهانه ی این دو آفرید، و آنان را به بهانه ی فاطمه.
فاطمه مطهّره ای است که در محراب نماز، نور مناجاتش، برای آسمانیها می درخشد و در رسای ایمان بی حدش رسول خدا می فرماید: «خداوند قلب و اعضاء و جوارح دخترم فاطمه را از ایمان و یقین پر کرده است». فاطمه اسوه ی تمام عیار مکارم و قله رفیع فضائل است، کوثر جاری رحمت خدا، همسر مشکات نخستین امامت و مادر 13 مشکات آسمانی، که سیر الی الله را به زیباترین کلام و سرخ ترین قیام نشان دادند.

 
فاطمه تفسیر روشن حب ولایت، نگین انگشتر حقیقت و برهان حقانیّت و مظلومیّت تشیع است. او خطیب خطبه ای است که کلماتش، گنجینه های راز را برای اهل معنا در خود مستتر دارد. حضرت در بقعه ی آسمانی پیامبر پرورش یافت و در خانه ی مظهر اعلای عدالت و یقین، قهرمان حق طلبی در خفقان بی بصیرتی بود.
او در بحرانی ترین روزها ی حیات اسلام، فدایی خط ولایت شد، تا از میان آن همه زخم و اندوه که به جان مکرمش نشسته بود، عالم از خویش بپرسد، چه شد که کمی بعد از رحلت رسول اسلام، دخترش با تنی مجروح به دنبال ابو تراب به مسجد رفت؟ او برای کدام حق ضایع شده خطبه خواند؟ و در اعتراض به کدام ظلم روا شده در بیت الاحزانش آیات اشک را برای مردم مدینه نجوا کرد!
و شهادت حضرت، خط سرخ ولایت مداری و پاسداری از حریم ولایت را، برای عالم ترسیم کرد و خدا کند که ما راهیان این طریق باشیم.