محمد صدارت

زندگی ماشینی امروزه انسان را از طبیعت دور کرده و در محیطی مصنوعی و ساختگی توسط خودش،  محصورش کرده است .تکثر ماشین آلات صنعتی و دور شدن انسان تولید کننده از طبیعت، ازدیاد خودرو و آلاینده ها، گسترش ابزار ارتباط جمعی در منازل و ادارات سبب شده اند تا آدمی  به دور خود پیله ای بتند و از عالم طبیعی و مناظر زیبا دور شود.
فصل بهار بهانه ای است برای رفتن به دامان طبیعت، چرا که نو شدن لباس طبیعت نشاط و شادابی را برای انسان به ارمغان می آورد و انس با طبیعت زنده به روح و جان آدمی جلا می بخشد
فرقی ندارد که به کوه روی یا به جنگل و دریا و چمنزار، فرقی ندارد به تماشای سرخی خط طلوع بنگری یا غروب، فرقی ندارد به آواز پرندگان گوش فرا دهی یا به تماشای چرندگان مشغول باشی، در این عصر آهنین که زندگی انسان را وسایل دست ساز احاطه کرده لحظه ای رفتن به آغوش طبیعت دل آدمی را زنده می کند، این همان آغوشی است که آرامش را در نهاد تو برقرار می سازد.
با عوض شدن رنگ زمین ندای سیروا فی الارض (1) در گوش انسان می پیچد که هان ای عاشقان وقت رویت نشانه های معشوق رسیده است و باید به این هشدار دقت کرد که این آغوش آرامش دهنده، خود خالق نیست بلکه نشانه ای است برای یافتن معبود یکتا لذاست که می فرماید: لا تسجدوا للشمس‌ و القمر و اسجدوا لله‌ الذی‌ خلقهن(2)
 این آغوش همان است که موسی (ع) به وسیله آن حق لا یتناهی را بر فرعونیان معرفی نمود (3) و  نوح(ع) بوسیله آن عاصیان را به بازگشت به سوی خداوند آمرزنده و مهربان فرا خواند.(4)
 در آغوش کشیدن آن و نظاره بر آثار خالق بی همتا ساده ترین راه خداشناسی و دریافت آرامش الهی است اما بشر خود، با دست خود به سکولاریزه کردن هستی پرداخته و خود را از این روح الهی جدا ساخته است.
وجود رنگهای متنوع و زیبا که در جای جای قرآن از آنها یاد شده است در طبیعت بی روح همچون روحی آن را زنده نشان می دهد و  این پرده زیبا و جذاب با نمایش شگفتیها و پیچیدگیهای خود دلیلی است بر قدرت و کمال بوجود آورنده اش.
لذت تماشای این بوم رنگارنگ چشمان را مست مست می نماید اما مستی که نه تنها عقل را زایل نمی کند بلکه چشم دل باز می کند تا به فرمان ارجع البصر (5) لبیک گوید و بیابد که چه کسی این ابهت و عظمت را مسخر دست او نموده است
این همان تابلویی است که تماشای آن را پیامبر اسلام(ص) عبادت (6) و امیرالمونین موجب شادی (7) و رئیس مذهب تشیع موجب روشنایی دیده معرفی می کنند (8) و خوشی زندگی را با پاکی و حفظ آن میسر می دانند(9)
اما باید توجه داشت که همین مهد آرامش نیز میزان انرژی بخشی اش به انسان وابسته به اعمال انسان است و علاوه بر اینکه باید مراقب اعمال خود نسبت به محیط پیرامونی و سایر مخلوقات قادر متعال باشیم تا کفران نعمت، نعمت به این بزرگی را از کفمان بیرون نکند، باید مراقب اعمال خود نسبت به رابطه بین خود و خدا باشیم تا همین طبیعت زیبا و چشم نواز همانگونه که در جزای كفران نعمتِ قوم ثمود، دامنگیرشان شد(10) و در اثر روي گرداندن از خدا، قوم سبا را از بین برد (11) و از قوم حضرت نوح (ع) جز عده قلیلی باقی نگذاشت (12)، وسیله ای برای عذاب ما نشود

(1)عنکبوت 20
(2)فصلت 37
(3)طه 50 تا 53
(4)نوح 20
(5)ملک 4
(6) بحارالانوار، ج 10، ص 368.
(7) نهج‌البلاغه، حکمت 400
(8) خصال، ص443
(9) تحف العقول ص 320
(10)اعراف73
(11) سبا 17
(12) عنکبوت 14