حتی گفتن را بر نمیتابیم ...چه رسد به فریاد .
وقتی همه خوابیم فریاد بیضایی بود . بیضایی که بدون شک یکی از بزرگترین اساتید فیلمسازی این مرز و بوم است و دهه ای یک فیلم میسازد ... آن را هم بر نمیتابیم . چه خوب بود که این جماعت خواب به خواب میرفتند ... چه خوب بود که همه میمردند تا جهان آنگونه شود که نویسنده ی مطلب میخواهد ....

در ارتباط با نظر دوست عزیزم جناب آهنگر ، درست است ممکن است که هدف کارگردان پنهان کردن مساله اصلی نباشد اما به هر حال آن چه برای او مساله بوده این موضوع است و نه موضوع دیگر و شما بهتر از من می دانید که وقتی چهره مشهوری چون بیضایی مساله سینما را تعریف کرد چه پیامدهای در مخاطبان دارد؟!
آقا محمد ملاک من اندیشه ای است که در سینما مطرح می شود و به قول ارتباطی ها ، پیام فیلم برای مخاطب است. در یک تقسیم بندی کلی این پیام ها یا رحمانی اند یا شیطانی، حد فاصلی هم وجود ندارد. سئوال این است که سینمای ایران چه پیام های را برای مخاطبینش دارد؟ و چه شیوه زندگی را، چه گونه آدمی را، و چگونه بودنی را به مخاطبانش القا می کند؟ و نسبت همه اینها با آنچه ادیان الهی به خصوص دین اسلام مطرح می کند چیست؟ چه نسبتی میان سبک زندگی مورد توصیه دین و شیوه زندگی مطلوب و مورد ستایش سینمای ایران وجود دارد؟

از اینکه نگاه نویسنده مبتنی بر واقعیات است جای سپاس است اما نمی توان به خاطر اینکه شما با انجام عملیات‌های رادیویی و لیزی به کشف یک غده سرطانی در بدن آدمی نائل آمده‌اید بر این نکته پا فشاری شود که قصد از آن و بیان و نشان دادن آن گمراه کردن از حقایق زندگی اوست. اندکی تامل نیاز است تا به ابعاد دیگر مافیایی بودن فعالیت‌های انسانی در این روزگاران نیز پی برد.

بگذریم از اینکه یادداشت قبلی چه بود و چگونه! اما شما مشخص نکرده اید که با چه ملاکی معضل سینما را تعیین می کنید.
طرف مقابل هم می تواند بژرسد آیا شما خود مشکل اصلی سینما را به سایه نبرده اید؟
مهم این است که ملاک در این بحث روشن شود.

هر عملی نتیجه نیت مند و یا غیر نیتمندی داردف مهم نیت عمل است که شناخت آن هم در گرو شناخت و آشنایی با آثار و اعمال پیشینی فرد است
از چنین منظری با چیزی که گفتی موافقم اما موضوع به این سادگی نیست
ساده سازی مسایل پیچیده از جمله آفت های هر تحلیلی و پاسخ به یک یاداشت الزاما دلیل قانع کننده ای برای نادیده گرفتن ابعاد متفاوت یک قضیه نیست