یکشنبه، ۱۱ اسفند ۱۳۸۷
مذهب دموکراسی
سید مهدی حسینی : در روزهای اخیر، شاهد بودیم و شنیدیم که برخی از روشنفکران غرب گرا، زبان به طعن و قدح اسلام و اعتقادات اسلامی ملت ایران گشوده اند. البته باز هم، همان سخنان تکراری و ملال آوری که در پوشش و ژستی دانشگاهی و روشنفکرانه با زبانی فاخر و آکادمیک ! ادا می شود. قصدم پرداختن به این گونه سخنان سخیف نیست بلکه تنها می خواهم در اینجا، نکاتی را متذکر شوم که شاید سودمند باشد.
نکته اول این که بعضی ها چنین تصور می کنند که می توانند در این عالم، هر طور که می خواهند، در زندگی و تفکر و عمل خود و مردمان دگرگونی ایجاد نمایند و به عنوان مثال، امور متناقض و نا همساز را به قصد رسیدن به طرح هایی موهوم با یکدیگر جمع نمایند و یا این که ملتی را از تاریخ و فرهنگ و تمدنش که در طی قرن ها، با وجود تاریخی اش عجین شده است، تخلیه کنند و فرهنگی و تاریخی جدید از نقطه ای دلبخواه، برای او طرح ریزی کنند که این فرهنگ و تاریخ نه تنها هیچ سنخیتی با این ملت ندارد بلکه اساساً این فرهنگ و تاریخ طراحی شده، از طریق ویران سازی هویت بومی این ملت و ملت هایی نظیر آن، خود را تعریف کرده و فربه و حجیم شده است.
آنها تصور می کنند، تنها کسانی هستند که می توانند ملت ها را نجات دهند. و راه نجاتی که متعصبانه پیشنهاد می کنند این است که ملت ها خود را هیچ و پوچ بینگارند و اصالت و فضیلت و سعادت را مختصّ دیگر مردمان یعنی غربی ها بدانند. و بعد کار نجات شان را به این افراد واگذارند که در حقیقت چگونگی زندگی، نحوه تفکر و ابعاد فرهنگی غرب را آموخته اند و با کسب مهارت لازم و البته مدرک دانشگاهی! متناسب با آن مهارت، اکنون آماده اند نظیر چوپانان وفادار به ارباب، گله های بشر غیر غربی را به سمت چراگاه های سعادت راهنمایی کنند.
و نکته دوم این که اگر کسی بر این قوم نهیب زند که ای غافلان و ای جاهلان! این ره که شما می پیمایید مسیری ناهموار و ناخوشایند است که به مقصدی جز بیراهه منتهی نمی شود، و آنچه شما در پی آن هستید، امری است موهوم که جز ذهن های پریشان کسی این موهومات را در سر نمی پروراند و اساساً میان فرهنگ و تمدن جدید غربی با فرهنگ و تمدن اسلامی، انبوهی از تضادها و تنش ها و ناهمسازی وجود دارد، او را به کفرگویی نسبت به خدای خدایان یعنی دموکراسی متهم می کنند. و می گویند تو با حکومت قانون و آزادی بیان و پیشرفت مخالف هستی و می خواهی ما را به دوران خرافات اسطوره ای مذاهب بازگردانی. اما ما عاقل هستیم و هرگز زیر بار این گونه سخنان جنون آمیز که تو می گویی، نخواهیم رفت.
اینها یا همان روشنفکران وطنی که برخی از آنها که تا دیروز خود را روشنفکران دینی می نامیدند و می خواستند دین را عصری کنند یعنی غربی کنند، اکنون اعتقاد مطلق و بی چون وچرایی به غرب دارند و به هر مناسبتی از خدای دموکراسی تمجید می کنند و روزها و شب ها برایش قربانی می آورند، این کاهنان معبد دموکراسی، برایشان مهم نیست این قربانی ها، کشته شدگان عراقی و افغانی باشد یا فلسطینی، بلکه مهم از نظر آنها این است که این قربانیان دموکراسی را می توانند حتی در ویران های خانه هایشان و زیر شنی های تانک های ساخت ارتش دموکراسی تجربه کنند!
و نکته سوم این که مثل اینان، مثل همان دیوانه ای است که خود را عاقل می پندارد و تمامی مردمان عاقل را دیوانه! و بر دیوانه، حرجی نیست، آن طور که می خواهد می تواند در چارچوب و التزام کامل و آهنین به دموکراسی، عمل کند و حرف بزند ! و عجب در این است که مذهب دموکراسی، چه مذهب خوبی است که می تواند دیوانگان را نیز پوزبند و لگام زند!
نکته اول این که بعضی ها چنین تصور می کنند که می توانند در این عالم، هر طور که می خواهند، در زندگی و تفکر و عمل خود و مردمان دگرگونی ایجاد نمایند و به عنوان مثال، امور متناقض و نا همساز را به قصد رسیدن به طرح هایی موهوم با یکدیگر جمع نمایند و یا این که ملتی را از تاریخ و فرهنگ و تمدنش که در طی قرن ها، با وجود تاریخی اش عجین شده است، تخلیه کنند و فرهنگی و تاریخی جدید از نقطه ای دلبخواه، برای او طرح ریزی کنند که این فرهنگ و تاریخ نه تنها هیچ سنخیتی با این ملت ندارد بلکه اساساً این فرهنگ و تاریخ طراحی شده، از طریق ویران سازی هویت بومی این ملت و ملت هایی نظیر آن، خود را تعریف کرده و فربه و حجیم شده است.
آنها تصور می کنند، تنها کسانی هستند که می توانند ملت ها را نجات دهند. و راه نجاتی که متعصبانه پیشنهاد می کنند این است که ملت ها خود را هیچ و پوچ بینگارند و اصالت و فضیلت و سعادت را مختصّ دیگر مردمان یعنی غربی ها بدانند. و بعد کار نجات شان را به این افراد واگذارند که در حقیقت چگونگی زندگی، نحوه تفکر و ابعاد فرهنگی غرب را آموخته اند و با کسب مهارت لازم و البته مدرک دانشگاهی! متناسب با آن مهارت، اکنون آماده اند نظیر چوپانان وفادار به ارباب، گله های بشر غیر غربی را به سمت چراگاه های سعادت راهنمایی کنند.
و نکته دوم این که اگر کسی بر این قوم نهیب زند که ای غافلان و ای جاهلان! این ره که شما می پیمایید مسیری ناهموار و ناخوشایند است که به مقصدی جز بیراهه منتهی نمی شود، و آنچه شما در پی آن هستید، امری است موهوم که جز ذهن های پریشان کسی این موهومات را در سر نمی پروراند و اساساً میان فرهنگ و تمدن جدید غربی با فرهنگ و تمدن اسلامی، انبوهی از تضادها و تنش ها و ناهمسازی وجود دارد، او را به کفرگویی نسبت به خدای خدایان یعنی دموکراسی متهم می کنند. و می گویند تو با حکومت قانون و آزادی بیان و پیشرفت مخالف هستی و می خواهی ما را به دوران خرافات اسطوره ای مذاهب بازگردانی. اما ما عاقل هستیم و هرگز زیر بار این گونه سخنان جنون آمیز که تو می گویی، نخواهیم رفت.
اینها یا همان روشنفکران وطنی که برخی از آنها که تا دیروز خود را روشنفکران دینی می نامیدند و می خواستند دین را عصری کنند یعنی غربی کنند، اکنون اعتقاد مطلق و بی چون وچرایی به غرب دارند و به هر مناسبتی از خدای دموکراسی تمجید می کنند و روزها و شب ها برایش قربانی می آورند، این کاهنان معبد دموکراسی، برایشان مهم نیست این قربانی ها، کشته شدگان عراقی و افغانی باشد یا فلسطینی، بلکه مهم از نظر آنها این است که این قربانیان دموکراسی را می توانند حتی در ویران های خانه هایشان و زیر شنی های تانک های ساخت ارتش دموکراسی تجربه کنند!
و نکته سوم این که مثل اینان، مثل همان دیوانه ای است که خود را عاقل می پندارد و تمامی مردمان عاقل را دیوانه! و بر دیوانه، حرجی نیست، آن طور که می خواهد می تواند در چارچوب و التزام کامل و آهنین به دموکراسی، عمل کند و حرف بزند ! و عجب در این است که مذهب دموکراسی، چه مذهب خوبی است که می تواند دیوانگان را نیز پوزبند و لگام زند!
- لطفا فقط یکبار مطلب خود را ارسال نمایید . مطلب شما پس از تایید منتشر خواهد شد .
- در قسمت نظرات بطور مستقیم از ورد ( Microsoft Office Word) کپی نکنید .
- در قسمت نظرات بطور مستقیم از ورد ( Microsoft Office Word) کپی نکنید .
عناوین دیگر :
اي پاهاي من، به بلندي طبع بلندم به حرکت درآييد
خواب خفتگان خفته را آشفته تر می ساخت
میان ماه من تا ماه گردون / تفاوت از زمین تا آسمان است
به ياد سوم خرداد سالروز حماسه هميشه تاريخ ايران ...آزادي خرمشهر
از آن حلقه او نيز رفت
کانون اندیشه جوان در سال 1377 با هدف اولیه پاسخگویی به پرسشهای ذهنی مخاطب جوان تأسیس گردید. این كانون چونان نهالي برآمده از متن ناگزير شايستهها و بايستهها، به مدد دانش و پژوهش ميكوشد تا خواستهاي خردگونهي جوانان و دانشجويان دانشپژوه را در ساحت توان خويش، پاسخ گويد و قبسي از شعلهي فروزان لاهوت را در پيش ديدگان نگرنده و نگران آنان بدارد.
