محمدطاها رضازاده

سیزدهم آبان ماه سال 58
خبري بر روي تلكس خبرگزاري ها مي رود: «سفارت آمريكا در تهران اشغال شد.»
صبح است. خيابان طالقاني وضع عادي خود را دارد و مردم سرگرم كارهاي روزمره هستند. گروهي چهارصد نفره از جوانان و دانشجویان در حالي كه در طول خيابان طالقاني راهپيمايي مي كنند، به سمت سفارت آمريكا مي پيچند، از در و ديوار سفارت بالا مي روند و به درون محوطه سفارت مي پرند. هر کدامشان بازوبندی به دست و عکس امام را به سینه دارند؛ دانشجویان پیرو خط امام.
روز بعد امام مي گويد: «امروز در ايران باز انقلاب است. انقلابي بزرگتر از انقلاب اول. در اين انقلاب شيطان بزرگ آمريكاست.»

برداشت اول
آقا! من حرف بی ربط می زنم؟! می گویم 20 سال پیش از روی جوانی، جوگیر شدیم و از دیوار سفارتی بالا رفتیم. حالا که می دانیم خبط کردیم باید از آنان عذرخواهی کنیم. همین عذرخواهی کردن شجاعتی می خواهد که همه ندارند!
شما خیال می کنید جنگ ایران و عراق همین طور کشکی اتفاق افتاد یا مثلاً صدام یک شبه خواب نما شد، عجب ساده اید شما. اصل قضیه اینجاست که با آن کار بچه گانه ی دانشجویان، امریکایی ها از دستمان عصبانی شدند. خوب، یکی نیست بگوید سری را که درد نمی کند، دستمال نمی بندند. بیکار بودید پا روی دم قدرت اول جهان گذاشتید! آن مدارک جاسوسی هم که در سفارت کشف شد، انشاءالله گربه است. جان من! اینقدر بدبین نباشید، کمی مثبت اندیشی هم بدک نیست!...
... کی بود داد زد "مرگ بر امریکا"؟! حیف از اسم دانشجو، ناسلامتی شما جزء طبقه روشنفکر و تحصیل کرده ی این جامعه اید. اصلاً بی خود این همه برایتان فک زدم، شماها نصیحت پذیر نیستید!!

برداشت دوم
به ما می گویند "دانشجو"، نه سیب زمینی.
تا کی باید سرمان را پایین می آوردیم و تو سری می خوردیم. باید بوسید دهان امام را؛ «جوان ها توقع دارند در این دنیا مملکتشان که آن قدر برایش زحمت کشیدند، دستشان باشد. وقتی می بینند توطئه است که می خواهند که دوباره به حال سابق برگردد و دوباره همه چیزشان به باد رود، نمی توانند بنشینند.»، «ارزش این عمل این است که شکسته شد آن بت بزرگی که برای ملت ها تراشیده بودند» و ... ده ها جمله از این دست در حمایت امام از دانشجویان و جوانان در واقعه 13 آبان 58.
هنوز هم هر جا که لازم باشد دل به دریا می زنیم و شناگر می شویم. به زعم برخی ها، عادتی داریم بنام "عدم تحمل زورگویی" و از آنجا که ترک عادت موجب مرض است، نمی توانیم در مقابل قلدر و زورگو ساکت باشیم.
به ما می گویند "دانشجو"، نه سیب زمینی.

برداشت سوم
"ما گلهاي خندانيم
فرزندان ايرانيم
ايران پاك خود را
مانند جان مي دانيم

ما بايد دانا باشيم
هشيار و بينا باشيم
از بهر حفظ ايران
بايد توانا باشيم

آباد باشي اي ايران
آزاد باشي اي ايران
از ما فرزندان خود
دلشاد باشي اي ايران"