نرگس فتحي

پدرت خوب، مادرت خوب، … (و يك سري جمله ي اعتراضي يا بلكه هم نصيحت گونه در ادامه)
پدر آمرزيده، مادر آمرزيده، … (و ايضاً همان حرف ها)
پدر مادر … (بيب … از آوردن ادامه ي جمله معذوريم!)
پرانتز باز (ولي از عبارت اخير اين طور استنباط مي شود كه از فردي خطايي سر زده و اطرافيان، پدر مادر شخص مورد نظر را مورد عنايت و بذل توجه قرار داده اند. لذا اينطور نتيجه مي گيريم كه همگان بر تأثير نقش پدر و مادر در تربيت و شكل گيري فرزندان اذعان دارند.) شايد پرانتز بسته.
چه پرانتز نفس گيري. پرانتز كه اينقدر طولاني نمي شود. اصولاً بايد از مقدمه گذشت و رفت سراغ محتوا؛ چه برسد به اينكه در دام يك پرانتز اوليه گرفتار شد!
از همين قضيه ي اجتناب از گرفتار شدن در پرانتز به اين نتيجه مي رسيم كه هميشه مقدمه براي رسيدن به محتواست. پس لطفاً يا بزن دنده 2 يا اگر دنده يكي به فكر دنده هاي بعدي چرخ دنده زندگي باش. فكر كنم ديگر وقتش است؛ خوب گرم نصيحت كردن شدم، پس مي توانم از جمله ي "پدرت خوب، مادرت خوب" استفاده كنم و روز مادر را تبريك بگويم. حتي مي توان قيافه اي خيرخواهانه گرفت و به واژه ي "پدر آمرزيده، مادر آمرزيده" رسيد و جاي تمام اسيران خاك به ويژه مادران از دست رفته را خالي كرد و به شكل موازي و ناگهاني به اين موضوع فكر كرد كه مادرِ محترمِ ما هم يك روز جواني بود رعنا! اصلاً يك روز مادر نبود؛ مثل ما (اگر "ما" دختر باشد). و بعد به سرعت براي چند لحظه به اين فكر كنيم كه چه جالب؛ اگر نوجوانيم، يك روز جوان مي شويم و در نهايت ازدواج مي كنيم و صاحب اولاد مي شويم. يعني همه ي اين ظرايف و تمام اين مقدمات براي رسيدن به يك معنا و محتواست. و چه جالب كه گاهي پرانتز زندگي ما يعني (نوجواني، جواني، عاشقي، انتخاب، اختلاف، دعوا، آشتي، اجاره مسكن، لباس عروسي، قسط ليزينگ، مدرك تحصيلي، جراحي بيني، ازدواج، زندگي، آشپزي، سياست در روابط خانوادگي و …) خيلي طولاني مي شود؛ اينقدر كه از سال ها قبل يادمان مي رود مي خواهيم پدر شويم يا قرار است به سمت مادري منتصب شويم و اينقدر اين مقدمات طولاني مي شود كه فراموش مي كنيم از سال ها قبل به فكر خودمان باشيم تا به معلوماتي برسيم كه بتوانيم به يك انسان ديگر منتقل كنيم و اين پرانتز عجيب مقدمات زندگي اينقدر درگيرمان مي كند كه حوصله مان سر مي رود و ناغافل بچه دار مي شويم! بدون اينكه نطفه ي عقلاني و عاطفي و انديشه ي پاك پدري و مهم تر از آن مادري مان از سال ها قبل با وسواس و دقت دوچندان شكل گرفته باشد.

پدرت خوب، مادرت خوب، روز مادرت مبارك!
همچنين روز خودت هم پيشاپيش مبارك؛ پدر مادر بعد از اين. پرانتز بسته.