کتاب «اصلاح الگوي مصرف» به كوشش حجت الاسلام و المسلمین سيدحسين مير معزي هم زمان با برگزاری همايش اصلاح الگوي مصرف به بازار کتاب عرضه شد
اين كتاب که مجموعه ایی از سیزده مقاله است كه در پنج بخش ابعاد گوناگون الگوهاي صحيح مصرف را از ابعاد اقتصادی، سیاسی، اخلاقی و فرهنگی بررسي مي‌كنند.
بخش اول این کتاب با عنوان « مبانی بینشی و اعتقادی»از دو مقاله « مبانی اعتقادی رفتار مصرف در آموزه های نبوی» به قلم احمد علی یوسفی و « مبانی و مفروضات نظریه رفتار مصرف کننده در اقتصاد اسلامی» به قلم سید رضا حسینی تشکیل شده است.
بخش دوم این کتاب با نام « مفاهیم مرتبط با الگوی مصرف اسلامی» از سه مقاله با عناوین « مفاهیم دنیا و آخرت از دیدگاه امام علی(ع)» نوشته عبدالامیر خادمعلی زاده، « زهد قناعت از دیدگاه امام علی(ع)» نوشته مجید رضایی و «اسراف و تبذیر» نوشته مجتبی باقری تودشکی، تشکیل شده است.
« ارزش های فرهنگی و اصول کلی» عنوان بخش سوم کتاب است. این بخش نیز از دو مقاله تشکیل شده است. این دو مقاله عبارتند از: « ریشه های فرهنگی الگوی مصرف با تأکید بر ارزش های دینی» نوشته میثم موسایی و « اصول کلی الگوی مصرف در اسلام» نوشته مجتبی باقری تودشکی.
بخش چهارم با نام « تخصیص درآمد فرد مسلمان» شامل دو مقاله است. « سیره اقتصادی امام علی(ع) در تخصیص درآمد» نگارش سید رضا حسینی و « انفاق قرآنی و ابزارهای مالی مناسب» نگارش سید عباس موسویان عنوان های این دو مقاله هستند.
آخرین بخش این کتاب « الگوی نظری و مطالعات موردی» است. « الگوی مصرف کلان در جامعه اسلامی» نوشته سید حسین میرمعزی، « اثر سرمایه مذهبی بر مصرف» نوشته مرتضی عزتی، « تأثیر اعتقاد به منع اسراف در مخارج مصرفی ( مطالعه موردی: شهر یزد)» نوشته میثم موسایی و « تخمین مخارج مذهبی (مخارج در راه خدا) مسلمانان» نوشته مرتضی عزتی مقالات این بخش را تشکیل می دهند.
در مقدمه این کتاب می خوانیم:  بی تردید اصلاحات به معنای حرکت از وضعیت موجود به سوی وضعیت مطلوب است. پس این بدان معنا است که الگوی مصرف مردم و مسئولین ما الگوی صحیحی نیست و با الگوی مطلوب فاصله دارد. آنگاه این پرسش مطرح می گردد که الگوی مطلوب مصرف در جامعة ما که یک جامعة اسلامی است، چیست؟ پاسخ روشن است: الگوی مطلوب مصرف الگوی مصرف اسلامی است. بر این اساس باید سه گام اساسی برای اصلاح الگوی مصرف برداشته شود. ابتدا باید الگوی مصرف مطلوب اسلامی تبیین شود و سپس فاصله الگوی مصرف جامعه را از الگوی مصرف اسلامی تشخیص داده و راهبردهای حرکت به سمت الگوی مصرف مطلوب تبیین و در جامعه پیاده شود.
واقعیت این است که الگوی مصرف جامعة اسلامی ما بیش از نیم قرن است که از فرهنگ مصرف گرایی که توسط کشورهای توسعه یافته در جهان سوم نهادینه شد تأثیر پذیرفته و به همین دلیل از الگوی مصرف اسلامی فاصله گرفته است. کشورهای توسعه یافته در مقطعی که به تولید انبوه و اوج رونق خود رسیده و با مازاد تولید روبرو بودند برای جلوگیری از سقوط در ورطة رکود اقتصادی، فرهنگ مصرف گرایی را در کشورهای جهان سوّم و از جمله ایران تبلیغ کردند و از این طریق برای کالاهای مازاد خود بازارهای گسترده و سود آوری را ایجاد نمودند. به ویژه کشورهایی مثل ایران که از ذخایر نفتی برخوردار بودند نفت خود را به قیمت ارزان به این کشورها می فروختند و درآمد حاصله را صرف خرید کالاهای مازاد کشورهای توسعه یافته و واردات آنها می کردند. بدین ترتیب کشورهای توسعه یافته از دو جهت سود می بردند و کشور ما از دو جهت زیان می کرد. پس از انقلاب نیز گر چه نگاه به ذخایر نفتی تغییر کرد و به تدریج به این ذخایر به عنوان یک سرمایه نگریسته شد ولی نسبت به فرهنگ مصرف گرایی که در جامعة ما ریشه دوانده بود، حساسیتی نشان داده نشد و بلکه پس از جنگ این فرهنگ تقویت شد. بنابراین راهبرد اصلی اصلاح الگوی مصرف راهبردی فرهنگی است که نتیجه آن در بلند مدت ظاهر می شود. از این رو مقام معظم رهبری این سال را، سال حرکت مردم و مسئولین به سوی اصلاح الگوی مصرف نامیدند و در سال اصلاح الگوی مصرف.
سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی كتاب «اصلاح الگوي مصرف» را در شمارگان 2500 نسخه، 472 صفحه و بهاي 62000 به بازار چاپ و نشر تقدیم کرده است.