سومین جلسه از سلسله جلسات "کنکاشی در جریان های حکمی و فلسفی ایران معاصر" دوشنبه 1مرداد ماه برگزار شد.

در این جلسه دکتر رضا سلیمان حشمت به بحث و بررسی پیرامون ساختار اندیشه ای "سید احمد فردید" و تبیین دیدگاه ها و نظرات وی در خصوص مبانی فلسفه غرب پرداخت.
وی در ادامه بحث انواع غربزدگی و سیر تاریخی آن از دوران افلاطون و ارسطو تا دوران معاصر را مطرح کرد و اظهار داشت: غربزدگی از دوران افلاطون آغاز می شود، زیرا افلاطون باطن عالم را به عالم مثال رجوع می دهد و مثال را به تئوس خدای یونانیان باز می گرداند.
استاد در بخشی دیگر از سخنانش به تقسیم بندی های متفاوت از غربزدگی اشاره کرد و نوع مرکب و بسیط را از انواع جدید آن دانست و گفت: در غربزدگی بسیط، شخص می داند که غربزده است اما در مرکب، نسبت به آن ناآگاه است.
سلیمان حشمت از قرون وسطی به عنوان مصداق غربزدگی مضاعف و از عصر مدرن و پست مدرن به عنوان غربزدگی غیر مضاعف نام برد.
وی همچنین در این جلسه اظهار نظرهای نیچه در خصوص اومانیسم و انسان گرایی و بحث غربزدگی و نیهیلیسم را نیز مطرح کرد.