چكيده:

توسعه اقتصادي پايدار فرآيندي است كه در آن تمامي سياست ها موجب ايجاد پايداري اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي باشند. از آنجا كه چنين توسعه اي به شدت نيازمند مشاركت عمومي است و مادامي كه عدالت اجنماعي، فقر، توزيع عادلانه امكانات در جامعه وجود نداشته باشد، حاصل نمي گردد؛ گام اول براي نيل به چنين هدفي توجه به برطرف نمودن اين كاستي هاست.
از سوي ديگر، اساس بحث توسعه پايدار، استفاده معقول از محيط زيست، منابع طبيعي و مواد اوليه در ضمن توسعه اقتصادي است. بنابراين بايد توجه داشت كه طبق تعاليم اسلامي، برخورد با عوامل ناپايداري توسعه بايد به حدي باشد كه طبيعت آن را جبران كند. چرا كه اسلام در عين هدايت و تربيت انسان و جامعه مؤمن و متعهد، او را به پرهيز از افراط و تفريط در استفاده از نعمات الهي نيز تشويق مي كند. كتب حاضر بررسي اجمالي توسعه پايدار و عوامل ناپايداري توسعه، ديدگاه اسلام را در اين مورد شرح مي دهد.