چكيده:

 
صادق هدايت معتقد بود نويسنده موقعي از شهرت حقيقي برخودار است كه خواننده داشته باشد . اين تعبير او توانست تنها با يك اثر نيمه بلند و سي و چهار داستان كوتاه به اين شهرت حقيقي دست يابد. از اين تعداد اثر براي شهرت نويسنده اي كه برخي نوشته هاي خود را زير سئوال مي برد بسيار كم است. از طرفي هدايت حتي هيچ تعصب و علاقه اي به كشور، ميهن و فرهنگ خود نداشت. با اين حال خوانندگان بسياري آثار و نوشته هايش را مطالعه نموده اند. صادق هدايت كه نه چهره اي تخصصي در ادبيات به شمار مي آمد و نه چهره اي شاخص در فرهنگ و اخلاق؛ موضوع نقد ها و بررسي هايي بوده است كه حجم مجموع آنها دهها برابر نوشته هاي اندك خود اوست.
هدايت خود مي نويسد: «من كه جلز ولز مي زدم رمضاني معلوماتم را پشت دكانش بگذارد، يك شبه شدم نويسنده شهير، مشهور آفاق » پس چگونه است كه هدايت به چهره اي اين چنين شاخص و به تعبير دوستش، پرويز ناتل خانلري، به بتي بي عيب و نقص بدل شده است؟
راز شهرت صادق هدايت به بررسي آثار عوامل شهرت و شخصيت و جايگاه صادق هدايت مي پردازد.