چکیده:
پيامبر اكرم (ص) در طول حيات خود، بارها امام علی (ع) را وصی و جانشين پس از خود اعلام كرد. ولی اعلان رسمی اين امر مهم، در روز عيد غدير و در حضور جمعيت بسياری انجام شد.
اين واقعه به طور متواتر توسط مورخان و محدثان اهل سنت و اهل تشيع نقل شده است. با اين وجود، متأسفانه پس از پيامبر اكرم (ص)، امام علی (ع) از حق مسلم خود در ولايت بر مسلمين محروم شد. ناديده گرفتن اين حق به وسيله عده ‌ای قدرت طلب، سبب شد كه امام علی (ع) 25 سال در جهت مصلحت امت اسلامی سكوت كند. با اين حال، در موارد متعددی ايشان خود احياگر حديث غدير و متذكر حق تضييع شده خويش بودند. اين امر را می توان در گفتگو های وی با خليفه اول، شواری خلافت پس از مرگ خليفه دوم، در مسجدالنبی و در روزگار عثمان و …، مشاهده نمود.
در كتاب حاضر كه يكی از مجموعه “از چشم انداز امام علی (ع)” می باشد، سعی شده به مواردی كه اميرالمؤمنين (ع) در اثبات حقانيت خويش به حديث غدير استناد كرده است، اشاره شود.

فهرست مطالب
--------------------------------------------------------
● مقدمه
● مسجد مدينه، چند روز بعد از ارتحال پيامبر (ص)
● خطبه وسيله، هفت روز پس از وفات پيامبر (ص)
● گفتگويی در خلوت با خليفه اول
● شورای خلافت، بعد از مرگ خليفه دوم
● مسجد النّبی، روزگار عثمان
● ميدان جنگ جَمَل، سخنی با طلحه
● نامه ای منظوم در جواب معاويه
● قبل از عزيمت به صفّين
● صفيّن، گفتگو با فرستادگان معاويه
● ميدان شهر كوفه
● مسجد كوفه، استشهاد به حديث غدير
● كتمان ‌كنندگان حديث غدير
● عيد غدير، خطبه غديريّه
● نامه ای به شيعيان در واپسين روزهای زندگی
● ده مورد ديگر
● سخن آخر
● پي نوشت
● فهرست منابع