سعید بابایی

قسمت دوم

کار ما اجراست. قسمت مخاطب شناسی هم مسایل را رصد می کند و من یک سری موارد را با توجه به نظام سلسله مراتبی به مقامات بالا پیشنهاد می کنم و آنها هم رسیدگی می کنند. من فقط با رده بالاتر از خودم در ارتباطم. وظیفه اصلی و تعریف شده دفتر ویژه، حسن نظارت در اجرای پروژه مبتنی بر قواعد و مقرراتی است که کانون برای پروژه ها تصویب کرده است. کار دفتر طرح های ویژه تولید فکر نیست.

یک اثر وقتی وارد ساختار تشکیلاتی دفتر طرح های ویژه کانون می شود از ورود تا خروج چه پروسه ای را طی می کند؟
ایده ای که تصویب می شود ابتدا بررسی می شود که آیا با سیاست های کانون هماهنگ است یا نه. این مسأله در شورای فکری تصویب می شود و به معاونت مطالعات و بررسی ها ارجاع می شود. سپس این معاونت اگر این طرح را در قالب طرح های ویژه بداند آن را به دفتر طرح های ویژه ارجاع می دهد. دفتر طرح های ویژه برای پروژه محقق یابی می کند. قرارداد و مبالغ مالی و زمان تحقیق را مشخص می کندو ادامه روند فعالیت آن. مدیر پروژه با محقق و دیگر اعضای پروژه در ارتباط است. روند پیشرفت هر پروژه با توجه به گستردگی برنامه آن به ماه های مختلف تقسیم می شود. البته هر پروژه با توجه به گستردگی و اولویت آن زمان بندی می شود. یک پروژه ممکن است از دو ماه تا دوسال زمان نیاز داشته باشد. زمان بر اساس اقتضائات و سیاست کانون توافق می شود.

تحصیلات شما در چه مقطعی و رشته ای است؟
دانشجوی کارشناسی ارشد فلسفه غرب هستم.

بسیاری از ما تحصیلاتمان در یک رشته، علایقمان در یک سمت و کارمان چیز دیگری است. ظاهراً در مورد شما این مطلب صدق نمی کند؟
از ابتدا دغدغه ام این بود که کاری متناسب با رشته ام داشته باشم و از آن لذت ببرم تا کاربرد و راندمان بیشتری داشته باشد. اگر کار آدمی به علایق و تحصیلاتش ارتباط داشته باشد خیلی خوب است. شاید من شانس آوردم. ولی معمولاً این گونه نیست و همان طور که اشاره کردید هر کدام از این سه مورد به یک طرف می رود.

زندگی آدمها معمولاً دست خودشان است؟
آنچه شیران را کند رو به مزاج / احتیاج است احتیاج است احتیاج. طرف دکترای برق دارد مجبور است بقالی داشته باشد یا ساخت و ساز کند. زیرا امرار معاش و زندگی برای آدمی امکان رسیدگی به دغدغه های شخصی نمی گذارد. خیلی کم اند افرادی که اینگونه نباشند.

شما سابقه خبرنگاری هم دارید؟
بله . تجربه ای یک ساله که در همان سال هم تمام شد. به همین راحتی، خبر برای من تمام شد. آن را تجربه کردم و سپس آن را کنار گذاشتم.

قبل از حرفه خبر چه فعالیت دیگری داشتید؟
در اتحادیه انجمن اسلامی دانش آموزان بودم. چند کار تحقیقاتی مثل: مد لباس، جنگ فرهنگی، ناتوی فرهنگی و کاری هم در مورد موسیقی نوشتم. اینها که نام بردم همه در حد کتابچه اند. کار خبر را حرفه ای انجام ندادم، اما تجربه خیلی خوبی بود. در زندگی من خبر خیلی برجسته نیست.

ارزیابی شما از وضع رسانه ها چگونه است؟ اولین چیزی که به ذهنتان می رسد وقتی بگویم حرفه خبرنگاری چگونه است، چیست؟
علاقه به خبر و خبر نگاری خیلی مهم است. كسي كه وارد اين حرفه مي شود، پول درآوردن نباید زیاد برایش مهم باشد چون خبرنگاری ثبات مالی ندارد و ممکن است به عنوان یک شغل جواب زندگی روزمره را ندهد ، همچنین باید صبر و حوصله زیادی همراه با تحمل فراوان بعضی برخوردها را داشته باشد، چون ممکن است با چاشنی بی احترامی همراه باشد. به عبارتی دیگر اجر و قرب خبرنگار را حفظ نمی کنند . به نظر من خیلی کم اند کسانی که کار خبری می کنند و راضی اند.

شما وبلاگ دارید؟
نه.

چرا؟ الان وبلاگ نویسی خیلی باب شده است؟
من از ژورنالیسم تلقی اي دارم که از تجربه ام در کار خبر حاصل شد. خبر، آدم را سطحی بار می آورد. آدم وبلاگ نویس هم تقریباً یک چیزی در این مایه هاست، سطحی است. من دغدغه وبلاگ نویسی نداشتم و هیچ وقت نیاز پیدا نکردم. چرا باید وبلاگ بنویسم؟!

به نظر شما علت ازدیاد وبلاگ ها در کشور چیست؟
وبلاگ نویسی یک پدیده تقریباً جدید در کشور ماست. باید دید آینده چه می شود؟ من فعلاً به این نتیجه نرسیدم که باید وبلاگ داشته باشم . ولی به نظرم خیلی ها نمی دانند چه می نویسند! فقط می نویسند، شاید هم وبلاگ نویسی مد شده ،خلاصه یک فضای مجازی ارتباطی است که انسان های درون آن فضا را با یکدیگر آشنا می کند و به هم پیوند می دهد. من کاغذ و قلم را خیلی بیشتر دوست دارم.

ایمیل که دارید؟
بله. من خیلی معتقدم در عصر ارتباطات باید سوار بر این موج بود و از آن به نحو احسن استفاده کرد.

چرا فلسفه را پی گرفتید؟ جذاب است؟
چون لیسانسم فلسفه محض بود. دلایل شخصی بود و علاقه هم موثر بود. سیر فلسفه غرب، سیر زنجیروار و مشخصی است که ابتدا و انتهای مشخصی دارد.

برنامه کاری آینده شما چیست؟
تحصیلاتم را ادامه می دهم و دوست دارم بیشتر بخوانم و بنویسم و در آینده تدریس کنم.

سؤال دیگری ندارم. اگر حرفی دارید در انتها بفرمایید؟
نه. از شما تشکر می کنم.

... قسمت اول